سه‌شنبه، فروردین ۲۲، ۱۳۹۶

در پس پرده نهان بودی و قومی به ضلالت              حرمت ذات تو نشناخته، گفتند: خدایی
در کعبه زاده شد تا اشاره‌ای باشد که تولد او در کعبه‌ی دل است. دیوار خانه شکست تا نشانه‌ای باشد که با دل‌شکستگان است. تولد علیِ جسمانی را جشن می‌گیریم و بر در خانه‌ی دل می‌کوبیم و در انتظار تولد على روحانی در جان خویش می‌مانیم تا ولایت و حقيقت او را در صورت ولیّ وقت ببینیم. 
میلاد با سعادت مولای متقیان علی ابن ابیطالب(ع) را به مولی و مقتدای درویشان، حضرت آقای حاج دکتر نورعلی تابنده مجذوب‌علیشاه ارواحنا فداه و همه‌ی برادران ایمانی و تمامی عدالت‌خواهان جهان تبریک می‌گوییم.

جمعه، فروردین ۰۴، ۱۳۹۶

نوروزتان پیروز


نوروز بستر تعامل و مصالحه و پیام‌آور صلح و یکپارچگی

نوروز بستر تعامل و مصالحه و پیام‌آور صلح و یکپارچگی
بیش از ۳۰۰۰ سال است که مردم سراسر دنیا فرارسیدن سال نو را جشن می‌گیرند. مردم از غرب، مرکز و جنوب شرقی آسیا تا قفقاز، بالکان و مناطق دیگر، همچنین افراد از فرهنگ‌ها، زبان‌ها و مذاهب مختلف برای جشن گرفتن نوروز و پاسداشت ارزش‌های آن به گرد هم می‌آیند.
 زنان، مردان، دختران و پسران از طریق برگزاری مراسم شعر، رقص، غذاهای مختلف و دیگر مراسمات خاص، به طبیعت احترام گذاشته و آرزومند یک آیندهٔ بهتر هستند. از سال ۲۰۰۹ تا کنون، نوروز به عنوان جشنی غنی از تنوع که موجب ترویج صلح و یکپارچگی در میان مناطق و نسل‌های مختلف جهان می‌شود، در فهرست میراث ناملموس جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.
 مولانا شاعر معروف فرموده: آنجا دشتی است، فراتر از همه تصورات درست و غلط. تو را آنجا خواهم دید
از کفر و ز اسلام برون صحرائیست                          ما را به میان آن فضا سودائیست
عارف چو بدان رسید سر را بنهد                         نه کفر و نه اسلام و نه آنجا جائیست
نوروز همان بستری است که تعامل و مصالحه از آن ریشه می‌گیرد. نوروز جشنی است که به واسطهٔ آن سنت‌ها و رسوم از نسلی به نسل دیگر منتقل شده و بدین ترتیب لحظات با هم بودن، صبر، توازن و مسرت ترویج می‌یابد.
 در زمانی که افراطی‌گری خشونت‌آمیز موجب نابودی تنوع و آزادی گشته، نوروز یادآور این حقیقت است که فرهنگ و میراث بشری در ایجاد جوامعی پایدار و منعطف نقش مهمی دارند. نوروز به عنوان سرچشمه و خاستگاه صمیمیت و اطمینان به تمامی افراد بشر تعلق دارد. این پیام امروزه و هنگامی که دولت‌ها برای تحقق دستورالعمل توسعهٔ پایدار ۲۰۳۰ تلاش می‌کنند، در سراسر دنیا طنین‌انداز خواهد شد. بیایید در این روز ارزش نوروز را پاس بداریم و پیام صلح و یکپارچگی آن را پذیرا باشیم.
نوروز بر همگان مبارک
۲۵ اسفند ۱۳۹۵
ایرینا بوکووا

دوشنبه، اسفند ۰۲، ۱۳۹۵


 هو
۱۲۱
مؤمنان  معدود لیک  ایمان  یکی        جسمشان معدود، لیکن جان یکی
کمتر از یک ماه تا رسیدن نوروز مانده بود که درویشان در سوم اسفند ۱۳۸۷ به امید عدالت بهار، رهسپار «بهارستان» شدند، تا در خانه‌ی ملت داد از بیداد زنند که شاید قانون مرهم زخم‌هایشان شود اما در پی این خیال، آنچه را می‌خواستند در خود یافتند و آنچه را باید در همراهی و محبت و الفت دل‌هاشان با یکدیگر دیدند. اراده و عزم پراکنده‌ی درویشان در آن روز  به هم پیوست و در بهارستان بسان رودی شد که از قله‌ی معرفت و از چشمه‌ی محبت آمده بود.
درویشان از سوم اسفند آموختند که بهار آن موسم است که گرد هم می‌آیند و با هم بودن را تجربه می‌کنند و درمى‌يابند مادامی که همدل هستند، برای آنها بهار و نوروز است و فرقی ندارد که زمستان باشد یا نباشد و سرما بیداد کند یا نکند.
آموختند که اگر زمستان ایشان را پراکنده و افسرده‌دل می‌خواهد، با تکیه بر هم‌دلی و اتحاد می‌توان عقل ایمانی و اراده‌ی جمعی را شکوفا کرد و مروج عدالت، عقلانیت و دوستی شد.
آموختند همچون آن درخت باشند که در زیر خروارها برف و یخ شکوفه می‌کند، تا هم خود نماد استواری و صلابت باشد و هم زمستان را تذکار بدهد که در میان درختان خشکیده از سرما، تک‌در‌ختی هست که با وجود انجماد و فسردگی، شکوفه می‌کند و نویدبخش آمدن بهار می‌شود!  
آموختند که در زمستان پرمشقت و همراه با هزاران محرومیت، به جای خو کردن به تنهایی، گرمای همراهی و همدلی  را به یاری گیرند و در سایه‌ی پربرکت اتحاد، در خزان دلتنگی‌ها و در سرمای سختی‌ها،  چهار فصل سال را بهار کنند.
درویشان در سرمای جانسوز زمستان، چراغ سوم اسفند را همواره فروزان می‌دارند تا روزی که اجحاف و نابرابری و دشمنی، به بهار دوستی و عدالت و برابری تبدیل شود.
مدیریت و پرسنل سایت مجذوبان نور، روز جهانی درویش را كه متأثر از آموزه‌های عرفانی و اندیشه‌ی قانون‌مدار و خشونت‌پرهیز جناب آقای حاج دکتر نورعلی تابنده (مجذوبعلیشاه) است، ابتدا به ايشان و سپس به دراویش سلسله‌ی نعمت‌اللهی گنابادی و تمام سالکین طریقت و اهل معرفت تبریک و تهنیت عرض مینم‌اید و امیدواریم که مخالفان عرفان و تصوف، به جای هزینه کردن سرمایه‌های کشور برای دشمن‌تراشی و تلاش عبث برای خاموش کردن چراغ فروزان مکتب درویشی که رکن رکین تاریخ اسلام و فرهنگ ایرانی‌ست، توان و نیروی خود را صرف همدل شدن ملت ایران کنند تا از این رهگذر همه‌ی روزها، روز ایران و ایرانیان شود. و این است معنای واقعی فرمایش حضرت آقای رضاعلیشاه که «هر روز، روز درویش است».
مجذوبان نور

جناب ایزدگشسب در حدود سال ۱۳۰۳ هـ. ق (۱۲۶۲ هـ. ش) در گلپایگان متولد گردید، از شش تا هیجده سالگی در موطن اصلی «گلپایگان» به تحصیل علوم و فنون ادبیه پرداخت و در سال ۱۳۲۰ هـ. ق رهسپار اصفهان گردید و نزد اساتید محترم، حاج آقا حسین بروجردی، سیدعلی نجف‌آبادی، میرزا محمدعلی تویسرکانی، جهانگیرخان قشقایی و غیره تلمذ نمود و پس از آن از محضر آیت الله عبدالحسین مدرس و آیت الله شیخ محمدحسین فشارکی اجازه اجتهاد گرفت و بعد از آن به تهران و خراسان شتافت و خدمت مرحوم حاج ملاسلطان علیشاه گنابادی به وادی عرفان و سلوک قدم نهاد و بعد از رحلت حضرت نورعلیشاه با آقای حاج شیخ محمدحسین صالح‌علیشاه تجدید عهد نمود و در تاریخ ۱۲ شوال ۱۳۲۷ هـ. ق در اقامه نماز جماعت و در تاریخ ۱۷ ربیع‌الثانی ۱۳۵۰ هـ. ق مجاز به دستگیری طالبین و ملقب به لقب «درویش ناصرعلی» گردید. جنابش بعد از ۱۶ سال راهنمایی و دستگیری طالبین در شب جمعه ۱۳۲۶/۰۱/۰۷ هـ.ش مطابق با ۵ جمادی الاولی سال ۱۳۶۶ هـ.ق دعوت حق را لبیک گفت و در قبرستان تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده شد.
از سال ۱۳۲۶ هـ.ش این مکان زیارتگاه دراویش نعمت اللهی سلطان علیشاهی گنابادی بوده و این مکان در تاریخ ۱۳۸۴/۰۴/۳۰ در فهرست آثار ملی ثبت گردید. تا اینکه در سحرگاه روز چهارشنبه ۱۳۸۷/۱۱/۳۰ هـ.ش توسط نیروهای امنیتی و لباس شخصی‌ با برنامه ریزی قبلی با سه دستگاه لودر دیوارهای حسینیه و مقبره را تخریب کردند و تمام فرش‌ها و لوازم آنجا را بخود بردند و آنجا را محاصره کردند و شب جمعه که دراویش برای اقامه نماز جماعت به آنجا مراجعت کردند توسط نیروهای امنیتی با باتوم برقی و گاز اشک آور سعی در متفرق ساختن دراویش داشتند و حدود ۴۰ نفر از دراویش گنابادی را دستگیر و به مکان نا‌معلومی منتقل کردند. این عمل وحشیانه که برای سومین بار برای مکان‌های برگزاری مجالس دراویش گنابادی اتفاق می‌افتاد (اولین بار در قم «تخریب حسینیه شریعت» و دومین بار تخریب حسینیه دراویش در بروجرد) به همدلی دراویش گنابادی در اعتراض به روند تخریب حسینیه‌ها در تجمع مقابل مجلس شورای اسلامی تبدیل شد و روز سوم اسفند «روز جهانی درویش» را رقم زد.